Protected: 20 september
Protected: Zomaar
New Booties
Nieuwe schoenen had ik nodig, want het slippertjes seizoen is weer voorbij en schoenen heb je natuurlijk nooit genoeg!
Na dagen van griep ( was het the mexican?) in huize van Maasdam, waren we eindelijk weer shop-proef. Dus ging ik op mij slippertjes de stad in. Hoewel ik voor platte schoenen ging, stond ik toch weer tussen de high heels te neuzen. Het is gewoon niets voor mij, platte schoenen. En die tien weken zit (sta,loop,puf..) ik ook wel weer uit. Ik weet dat de platte toch wel weer onderin de schoenenkist verdwijnen na het zwanger zijn.. Misschien moet ik die van de vorige keer er eerst maar eens uit vissen 
Balen doe ik toch wel van mijn lijf. Ben ik niet ziek/zwak of misselijk, zit ik wel in een dip van dat enorme lichaam. Dat zwanger zijn, vind ik gewoon niet zo leuk. De eerste keer zat ik vol verwachting te wachtten op die buik, maar nu kwam hij wel erg snel op zetten. En hoewel ik nog niet meer ben aangekomen dan tijdens de vorige zwangerschap, moet ik toch van iedereen horen dat ik nu wel een stuk dikker ben. Waarna altijd een troostend: ” Zo gaat dat met een tweede” volgt. Dat zal wel, maar dat maakt het niet prettiger. Geen normaal kleding stuk past nog, staat nog of zit lekker. Overal leuke nieuwe wintercollecties in de etalages, en alles wat ik pas zit raar en maakt mij nog enormer!
Dan moet je je dus maar op de schoenen storten. Want die passen altijd toch? Dus kocht ik gister toch maar gewoon het paar wat ik al een tijdje graag wilde hebben. Die zwarte loike enkellaarsjes. Trek ik ze ’s avonds aan voor de thuistest. Kom ik er gewoon bijna niet meer in. Na een paar uur gaan mijn voeten zelfs slapen, van het bloed tekort.
Terwijl ik vanmorgen net besluit dat ik ze dan maar voor een maatje groter moet gaan ruilen. Glij ik er in! Help, zelfs mijn voeten zwellen dus op..
